Lista aktualności Lista aktualności

Metoda Sobańskiego

Nadleśnictwo Kozienice od bieżącego roku wprowadza do realizacji odnowienie tzw. metodą Sobańskiego. Jest to sposób sadzenia młodego pokolenia drzew, który ma na celu zwiększenie różnorodności gatunkowej. Przynosi to w efekcie wiele korzyści m.in. zwiększa odporność drzewostanu, ale również zwiększa i urozmaica bazę żerową dla zwierzyny.

   Metodę tę wprowadził do stosowania były Nadleśniczy Nadleśnictwa Ośno Lubuskie – Stanisław Sobański. Polega ona na siewie jesienią (podczas orki) nasion gatunków liściastych i dalsze odnawianie powierzchni przez sadzenie sadzonek sosny wiosną roku następnego. Wprowadzane gatunki drzew mogą być różne: dąb bezszypułkowy, buk zwyczajny, klon zwyczajny, klon jawor, brzoza brodawkowata, świerk pospolity, modrzew europejski, lipa drobnolistna, róża dzika, jarząb pospolity.

Można zastosować sam siew wszystkich gatunków, które w przyszłości mają utworzyć drzewostan lub połączyć siew wybranych gatunków z sadzeniem określonych gatunków. Można również połączyć siew gatunków liściastych z inicjowaniem odnowienia naturalnego sosny. W tym roku na powierzchni dwóch zrębów w Nadleśnictwie Kozienice został posiany dąb bezszypułkowy i dzika róża, a wiosną w tym samym miejscu zostanie posadzona sosna.

Powierzchnia siewu jest grodzona – by dziki nie wygrzebały żołędzi, ale już po 3-6 latach uprawa jest rozgradzana, by mogła stanowić bazę żerową dla  saren i jeleni. Jeleniowate zamiast pączków sosny zgryzają sadzonki gatunków liściastych. Metoda szczególnie polecana jest na powierzchniach „trudnych” do odnowienia: pożarzyska, powierzchnie zagrożone żerem zwierzyny czy powierzchni gdzie pędraki chrabąszcza stale zjadają korzenie sadzonek uniemożliwiając ich wzrost i rozwój.

 

Stosowanie metody Sobańskiego przynosi liczne korzyści dla lasu i zwierzyny:

  1. Drzewostan wielogatunkowy jest odporniejszy na zagrożenia biotyczne i abiotyczne np. choroby grzybowe i owady, silny wiatr, okresowe podtopienia.
  2. Przy zakładaniu upraw poprzez siew sadzonka unika tzw.  stresu sadzeniowego   i rośnie szybciej. Korzenie sadzonki nie są uszkadzane przy wyjmowaniu z gruntu i ponownym sadzeniu, więc nie muszą się regenerować, a sadzonka jest lepiej „odżywiona”.
  3. Baza żerowa dla zwierzyny jest większa i bardziej urozmaicona.
  4. Wskazuje naturalne mikrosiedlisk, na których z powodzeniem można popierać hodowlę gatunków liściastych. Nawet na uboższych siedliskach boru świeżego istnieją fragmenty wilgotniejsze, z większą ilością składników pokarmowych. Domieszka gatunków liściastych zwiększa różnorodność, a w dalszej perspektywie również żyzność danego biotopu.